ΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΕΝΑ ΦΙΛΟ

Φίλε,

με ρώτησες τι να ψηφίσουμε.

 Βλέποντας  αυτές τις μέρες την τηλεόραση και όσα συμβαίνουν λόγω των επικείμενων εκλογών, με προβλημάτισαν πολύ και μου έφεραν μεγάλη θλίψη.

   Μετά από τόσα χρόνια δεν είδα κάτι νέο. Όλο τα ίδια και τα ίδια. Φωνασκίες, απραγματοποίητες υποσχέσεις, ειρωνείες, κατηγορίες, χυδαιότητες, δημιουργία φόβου ή δημιουργία υπεραισιοδοξίας, φαντασίες, ταξίματα, άγονες αντιπαραθέσεις, ανούσιες συζητήσεις, επιπόλαια αυτοκριτική για τα μάτια του κόσμου, όχι μόνο ούτε ένα ίχνος φιλοσοφικής σκέψης,  αλλά ούτε ένα σχέδιο τεχνοκρατικής δράσης, ούτε ένα πρόγραμμα τεκμηριωμένο. Κάθε φορά πιο χαμηλό το επίπεδο των πολιτευτών. Αυτά πια μοιάζουν με  «παιγνίδια παιδιών» που δείχνει ότι ακόμη δεν μεγαλώσαμε για να έχουμε την σοβαρότητα της ωριμότητας.

   Όλα αυτά ταράζουν το μυαλό μου και σίγουρα δεν γαληνεύουν την ψυχή μου γιατί κατάλαβα ότι η ψυχή μου δεν έχει ανάγκη τίποτα από  αυτά. Δεν θέλω πια να μου υποσχεθεί  κανείς τίποτα. Θα ήθελα μόνο να συναντήσω ένα ηγέτη που να επιβάλλεται ειρηνικά μόνο με την παρουσία του, μόνο με την σιωπή του… Ναι αυτό θα με ενέπνεε! Δεν είναι μόνο τα οικονομικά. Έχω ανάγκη από την έμπνευση για να οραματιστώ κάτι νέο. Δεν θέλω να μου δώσουν άλλοι τα οράματα, θέλω να τα οραματιστώ ο ίδιος. Θέλω μόνο λίγη έμπνευση! Θα ήταν υπέροχο να έχουμε όλοι το ίδιο όραμα για την πατρίδα μας!

   Αναρωτιέμαι λοιπόν γιατί δεν υπάρχει ένας άξιος ηγέτης για εμένα; Μήπως εγώ δεν είμαι άξιος για να έχω έναν άξιο ηγέτη; Όμως δεν θέλω να έχω άλλες ενοχές…

   Θα προσπαθήσω να χαλαρώσω και να καθαρίσω τις σκέψεις μου, να κοιτάξω τις βαθιές επιθυμίες μου. Νομίζω ότι θα αρχίσω από μηδενική βάση όπως ο Σωκράτης ότι: «ένα ξέρω ότι τίποτα δεν ξέρω». Ελπίζω ότι δεν θα με μπερδέψουν οι όροι «προοδευτικός», «εθνικιστής», «πολυπολιτισμικός» για να μπορώ να δω καθαρά τι είναι το όφελος όχι για μένα αλλά για την φουκαριάρα την (μάνα) πατρίδα μου (όπως λέει  και η διαφήμιση)!

Θα δούμε.

Με αγάπη

Ο  φίλος σου.

Μιλήσιος