ΤΟΥ: ΦΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ (ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΥ)
Πορευτήκαμε μαζί για περισσότερο από 12 χρόνια. Περάσαμε παρέα στιγμές σημαντικές. Κάναμε επιλογές πολιτικές, κατά την άποψή μου.
Ζήσαμε το 2002 την ελπίδα από πολύ κοντά, μπαίνοντας στο 2ο γύρο, στην προσπάθειά μας να αναλάβουμε την διοίκηση του Δήμου. Δεν το θέλησε ο λαός, το αποδεχτήκαμε. Φέτος ευτυχήσαμε να είμαστε ο μόνος συνδυασμός από την πλευρά του προοδευτικού χώρου, με εξαίρεση το ΚΚΕ, που ούτως η άλλως σε κανένα κάλεσμα δεν υπακούει, απέναντι σε δύο από το συντηρητικό χώρο. Δεν φτάσαμε στη δεύτερη Κυριακή. Δεν το ήθελε ο λαός άλλη μια φορά. Το ξαναδεχόμαστε.
Κινηθήκαμε όλα αυτά τα χρόνια σε κλίμα πόλωσης και φαντασμάτων. Δεν καταφέραμε να συνθέσουμε τον χώρο, όπως επίσης δεν το κατάφερε και η «άλλη πλευρά» παρότι κέρδισε τις εκλογές του 2006. Αντιθέτως, η ενδοπαραταξιακή αντιπαλότητα έφτασε στα όρια της πόλωσης στην βάση προσώπων και προσωπικών αντιθέσεων.
Είμαστε η ίδια ομάδα με το ίδιο πρόσωπο και τις ίδιες απόψεις εδώ και 12 χρόνια. Έχουμε απέναντί μας τα ίδια πρόσωπα με τις ιδέες που είχαν όλα αυτά τα χρόνια. Κυρίαρχη άποψη είναι ιδέα της πολιτικής εξόντωσης των «άλλων». Και γνωρίζετε ότι η επανάληψη κούρασε πολλούς από εμάς, καθώς και από τους άλλους.
Ίδιες ιδέες, ίδιοι άνθρωποι, ίδιο αποτέλεσμα δεν περιγράφουν έναν – πάλι σε εισαγωγικά – προοδευτικό χώρο.
Δεν λογίζεται προοδευτικός χώρος να αναπαράγει λογικές της δεκαετίας του ΄90.
Είδαμε τι έγινε στην Πάτρα, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη με την σύνθεση. Είδαμε τι έγινε στον Πειραιά, στο Δήμο Δέλτα, στα Κουφάλια με την αλληλοεξόντωση.
Στην πρώτη περίπτωση γεννιέται η ελπίδα. Στη δεύτερη όλο και περισσότερο μίσος χωρίζει τις ομάδες, που η κάθε μια κρύβεται πίσω από κάποιον βουλευτή και που για να επιβιώσουν δεν διστάζουν να διχοτομήσουν ή τριχοτομήσουν τον κοινωνικό ιστό. Είναι οδυνηρό ότι δεν ψηφιστήκαμε από το κομμάτι του προοδευτικού χώρου, το οποίο ούτως η άλλως ήτανε αλλού. Ήταν το ίδιο οδυνηρό όμως, ή και περισσότερο, ότι τα προηγούμενα χρόνια δεν καταφέραμε να αρθρώσουμε κοινό λόγο και με δική μας ευθύνη. Θέλω να ρωτήσω το εξής. Αν είχαμε φτάσει στο δεύτερο γύρο θα είχαμε κερδίσει τις εκλογές ναι ή όχι? Σας λέω με βεβαιότητα πως ναι. Αν είχαμε κερδίσει τις εκλογές λοιπόν θα μας ενδιέφερε ποιος ψήφισε ή στήριξε τι? Σας διαβεβαιώνω καθόλου. Αντιθέτως θα σπάναμε πλάκα με την συμπεριφορά κάποιων. Ότι ακριβώς έκανε μετά τις εκλογές του 2006 ο προηγούμενος νικητής. Δεν ασχολήθηκε καθόλου με τους «ηττημένους». Γι΄ αυτό και έχασε, γι΄ αυτό και χάσαμε. ΔΕΝ ΣΥΝΘΕΣΑΜΕ και δεν μπορούμε να το κάνουμε, όπως δεν μπορούν να το κάνουν και όσοι έχουν εμπλακεί στον αγώνα για την κατάκτηση της εξουσίας. Γιατί ο αγώνας αυτός δεν στηρίχθηκε στον πολιτικό διάλογο, αλλά στην αλληλοεξόντωση. Όλα τα χρόνια, όλες τις φορές. Φίλοι, το αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς βιώνουμε τώρα.
