Ανακοινώθηκαν πλέον οι υποψηφιότητες για το περιβόητο «χρίσμα» που φιλοδοξούν να αποκτήσουν οι εν δυνάμει Δήμαρχοι του τόπου μας και από τα δύο μεγάλα κόμματα.
Πολλά τα ονόματα γνωστών – αγνώστων της τοπικής αυτοδιοίκησης και οι δράσεις τους για την απόκτηση του περιβόητου χρίσματος άρχισαν, με θεμιτούς ή αθέμιτους τρόπους.
Στην πολιτική όμως, η ηθική μερικές φορές δεν περισσεύει καθώς και μερικές φορές «ότι νόμιμο και ηθικό»… ακόμα και τα στημένα γκάλοπ εις βάρος των εσωκομματικών αντιπάλων.
Τώρα θα μου πεις … σε ένα τόσο μεγάλο Δήμο με άγνωστους μεταξύ τους δημότες … είναι εύκολο να ορθοποδήσει μια ανεξάρτητη (χωρίς κομματικό χρίσμα) υποψηφιότητα;
Πόσο εύκολο είναι να βρεθούν περίπου 150 υποψήφιοι αναλογικά με τον πληθυσμό κάθε χωριού να απαρτίσουν ένα ψηφοδέλτιο που θα έχει προοπτική νίκης;
Ίσως στην παρούσα φάση, την πρώτη μετά το σχέδιο «Καλλικράτης» εκλογική διαδικασία το «κομματικό χρίσμα» να είναι αναπόφευκτο. Με ποια διαδικασία όμως;
Ποιος θα είναι αυτός που θα υποδείξει τον υποψήφιο και με ποια κριτήρια;
Αλήθεια, έχουν σκεφτεί; Έχουν μετρήσει τους εσωτερικούς τριγμούς που θα δημιουργηθούν ορίζοντας από τα κομματικά γραφεία τον υποψήφιο από κάθε κόμμα;
Μήπως η μόνη λύση για την επιλογή υποψηφίου είναι οι άμεσες εκλογές από τους πολίτες;
